Liz
24.02.2007, 19:11
"Insanlar'in hesaba çekilecekleri gün yaklasti. Hal böyle iken onlar, gaflet içinde yüz çevirdiler. Rablerinden ne zaman kendilerine yeni bir ihtar gelse, bunu, hep alaya alarak, kalpleri oyuna, eglenceye dalarak dinlemislerdir." (Enbiya 1-2)
Bir insandi...
Kurnaz ve uyanik...
Ya da öyle zannetti kendini! Hayat dedi; dünya hayatidir. Yeryüzünde yasar ve ölürüz;
Topraga karisir etimiz, kemiklerimiz... Ve yok olup gideriz...
Kârdır bizim için; ne kadar çok yasarsak yeryüzünde... Ne kadar çok eglenirsek...
Yeryüzünde dedi: Serbest yasama hakkina sahibiz,
Tanrimiz(!) bizi yaratti ve salıverdi; başıboş koyunlar(!) gibi...
Kurnazdi insan.. Ve uyanik(!)
Davet geldigi zaman Rabbinden: " Benim kalbim temiz " dedi!..
Aldatti kandirdi güya! Temize çikardi kendini... ve rahatlatti vicdanini...
Elindeki pratiklerle dünyadan medet umdu; dilindeki teorilerle ahiretten!..
Ve ilahlar buldu kendine. Aciz zannetti Rabbini; ortaklar yardimcilar buldu(!)
Kanunlar koydu. Sistemler, dinler icat etti; helvadan put yapan zavallilar gibi...
Yeri geldi, kendi yaptigini kendi bozdu, degistirdi, çignedi helvadan putunu...
Hem tapti hem yedi...
Çürüttü toplumu, kendini... Igrenç kokular yayildi ortaliga!..
Bilemedi, anlayamadi, anlamak istemedi;
Kendini uyanik zanneden zavalli, sefil insan.
Bilemedi; hayata özgü kurallar koymanin, hayati yaratana mahsus oldugunu,
Hayati yaratanin hakki oldugunu...
Kardesler!
Sizleri;
Yaratici'nin kurallarina çagiriyoruz... Yaratici'nin dinine, kanununa, seriatina; Islam'a... "Allah'in istedigi gibi müslüman olmaya çagiriyoruz.
Allah'in adini kullanip söyleyenlerden yüz çevirmeye çagiriyoruz...
Kardesler!
Düsünmek zorundayiz...
Hayatimizin bir imtihan oldugunu, her animizdan hesap verecegimizi.
Dünya hayatinin: Üzerine hesap yapmaya degmeyecek kadar kisa oldugunu...
Ve... Yaratici'nin karsisindaki acizligimizi, çaresizligimizi...
Pismanligin fayda vermedigi gün gelmeden önce... Pisman olmamak için!..
Dünyada kalacagimiz kadar dünya için...
Ahirette kalacagimiz kadar da ahiret için çalismak zorundayiz.
Kardesler!
Her seye ragmen insan ölüyor...
Bütün dünya ihtiyaçlarini kursaginda birakarak!
Bütün hesaplari, planlari topragin üzerinde birakarak!
Insan ölüyor her seye ragmen!...
Rabbimiz! Kalplerimizi Islam'a aç...
Bize müslüman olarak yasamayi ve müslüman olarak ölmeyi nasip et...
" Onlar'in ( ahirette ) atesin karsisinda durdurulup:
* Ah, ne olur! Dünyaya geri gönderilsek de bir daha Rabbimizin ayetlerini yalanlamasak ve müslümanlardan olsak * dediklerini bir görsen! " (En'am Suresi, Ayet: 27 )
Bir insandi...
Kurnaz ve uyanik...
Ya da öyle zannetti kendini! Hayat dedi; dünya hayatidir. Yeryüzünde yasar ve ölürüz;
Topraga karisir etimiz, kemiklerimiz... Ve yok olup gideriz...
Kârdır bizim için; ne kadar çok yasarsak yeryüzünde... Ne kadar çok eglenirsek...
Yeryüzünde dedi: Serbest yasama hakkina sahibiz,
Tanrimiz(!) bizi yaratti ve salıverdi; başıboş koyunlar(!) gibi...
Kurnazdi insan.. Ve uyanik(!)
Davet geldigi zaman Rabbinden: " Benim kalbim temiz " dedi!..
Aldatti kandirdi güya! Temize çikardi kendini... ve rahatlatti vicdanini...
Elindeki pratiklerle dünyadan medet umdu; dilindeki teorilerle ahiretten!..
Ve ilahlar buldu kendine. Aciz zannetti Rabbini; ortaklar yardimcilar buldu(!)
Kanunlar koydu. Sistemler, dinler icat etti; helvadan put yapan zavallilar gibi...
Yeri geldi, kendi yaptigini kendi bozdu, degistirdi, çignedi helvadan putunu...
Hem tapti hem yedi...
Çürüttü toplumu, kendini... Igrenç kokular yayildi ortaliga!..
Bilemedi, anlayamadi, anlamak istemedi;
Kendini uyanik zanneden zavalli, sefil insan.
Bilemedi; hayata özgü kurallar koymanin, hayati yaratana mahsus oldugunu,
Hayati yaratanin hakki oldugunu...
Kardesler!
Sizleri;
Yaratici'nin kurallarina çagiriyoruz... Yaratici'nin dinine, kanununa, seriatina; Islam'a... "Allah'in istedigi gibi müslüman olmaya çagiriyoruz.
Allah'in adini kullanip söyleyenlerden yüz çevirmeye çagiriyoruz...
Kardesler!
Düsünmek zorundayiz...
Hayatimizin bir imtihan oldugunu, her animizdan hesap verecegimizi.
Dünya hayatinin: Üzerine hesap yapmaya degmeyecek kadar kisa oldugunu...
Ve... Yaratici'nin karsisindaki acizligimizi, çaresizligimizi...
Pismanligin fayda vermedigi gün gelmeden önce... Pisman olmamak için!..
Dünyada kalacagimiz kadar dünya için...
Ahirette kalacagimiz kadar da ahiret için çalismak zorundayiz.
Kardesler!
Her seye ragmen insan ölüyor...
Bütün dünya ihtiyaçlarini kursaginda birakarak!
Bütün hesaplari, planlari topragin üzerinde birakarak!
Insan ölüyor her seye ragmen!...
Rabbimiz! Kalplerimizi Islam'a aç...
Bize müslüman olarak yasamayi ve müslüman olarak ölmeyi nasip et...
" Onlar'in ( ahirette ) atesin karsisinda durdurulup:
* Ah, ne olur! Dünyaya geri gönderilsek de bir daha Rabbimizin ayetlerini yalanlamasak ve müslümanlardan olsak * dediklerini bir görsen! " (En'am Suresi, Ayet: 27 )