Hazanimin Baslangici Eylül

[aHuZaR]

Hazanla Geldi Hüzün

Hazanla geldi hüzün
Çorak toprakların sarısına
Bir tek ağacı, bir tek dalı,
Sanki bir tek yaprağı vardı
Hazanın geldiği
Gelip de vardığı,
Kavrayıp sardığı çorak toprağın.
Çorak topraklara
Hazanla geldi hüzün......
Çöküntülerde tutunmaya çalışırken,
Bastığın balçıkta,
Batmamaya uğraşırken
Yüzünü tam güneşe dönmüşken
Bir hüzün.ki, bir hüzün....
Bulutu getirdi beraberinde
Tam da yüzünü çevirdiğin güneşin önüne,,,
Hazanla geldi hüzün......
Tomurcukları açtırmayan...
Hüzün,
Dikenler getirdi ve hazanla geldi....
Sordum hüzne,kimim ben diye...
Neresindeyim hayatın,,,,
Yahut çorak toprakların....
Hüzün sustu.....
Hazanın rengi, sarı toprakları daha da sararttı,
Kuruyan tomurcuklar düştü,
Ve hüzün, aldı hazanı......
Yağan karların orta yerine bıraktı....
Hazanla gidiyordu hüzün,
Beyaz, bembeyazdı çorak topraklar.....
Şimdi, ömrün sonu muydu?
Hazanı aradım,
Çorak sarı toprakları da,
Artık ne hazan kalmıştı ne de hüzün!
Beyazla gitmişti hüzün.


alinti

[sahib-ül vefa]

çok güzel ahuzar abla yüreğine sağlık