erdemceerdem
11.01.2008, 17:18
Bir kaç gün önce bir sohbet esnasında duyduğum bir söz feci şekilde etkiledi beni...
Müslüman bir insan, müslüman bir kişiye sen kafirsin diyor...
Buna kızan o müslüman kişi de...
" Evet ben kafirim " diyor...!!!!
Kafirlik ile ithaf edilmesine gerekçe gösterilen olaylardan biraz bahsedeyim inşallah...
Bir kardeşimiz var... yıllar önce annesi ve babası ayrılmış... yani özetle aile komplo dağılmış bir vaziyette... ebeveynlerinden ona bir nebze olsun din yönünden bir şey veren olmamış... aileden gelecek eğitim sıfır yani... üstüne ahlaki bir çöküntü var, bozuk düzen kurulmuş aile yapısından dolayı...
aile evradatları farklı farklı uç kutuplara savruluyorlar... babası zengin bir kadınla evleniyor, çocuklarına hiç ilgi göstermiyor ve farklı bir şehirde yaşıyor... annesi keza oda başka bir erkekle evleniyor... yaşlandığım zaman bari bana bakacak biri olur diye düşünerek...
bahsettiğim kardeşim şu anda 21 yaşında...
baştada belirttiğim gibi; din konusunda onun önüne düşüp yol gösteren kimsesi olmamış... din konusunda bildikleri sadece, kulaktan duyma bilgilerden ibaret...
15 yaşlarında iken hayattan beklentisini sayısal lotolarda, ganyan bayilerinde, para arayarak geçiriyor...
bu esnada bir kişi ile tanışıyor
-ki bu kişi çevresinde hoca olarak biliniyor...
ve bu hoca, bu kardeşimizin hayat hikayesini de biliyor...
dini yönden eğitilmediğini, bilgilendirilmediğini biliyor...
buna rağmen...
bu kardeşimize; gerçekleri anlatmak, yol göstermek, dinin temellerinden başlayarak ona yeni bir hayat kurması için yardımcı olmak yerine zaten dinden yoksun olan bu kişiye zorlayıcı bir din anlatısı ile sürekli dinden imandan konuşmaktan uzaklaştırıyor...
dinden soğutuyor özetle...
ben bu kardeşimi tanıyorum...
yüreğinde her daim Allah sevgisi, Allah korkusu mevcut...
abdest, namaz, oruç; bunlardan uzak...
yaptığı her türlü hatada, Allah tarafından cezalandırılacağını kendi anlayabildiği kadarı ile hep dile getiriyor...
bahsettiğimiz hoca bu kardeşimiz daha 15-16 yaşlarında iken... Sen kafirsin demiş...
ve bana bir kaç gün önceki o sohbette...
Abi ben kafirim dedi...
" gittim Apoya (hoca) ben kafirim diye söyledim... oda bana aferin kırk yılda bir doğru söz söyledin diye, söylediklerimi onayladı " dedi...
saatler süren konuşmalarımız sonucunda ben bu söylediğinden vaz geçirdim ve bir daha asla böyle bir şey söylememesini sıkı sıkıya vurguladım...
İnşallah ki bundan sonra böyle bir telaffuzda bulunmayacak....
Burda bir kaç sorum olacak....
- Böyle bir insanla karşılaştığımız zaman, Kafir mührünü yapıştırmak doğru mu...?
- Böyle bir durumdaki insan Kafir mi olur...?
- Böyle insanlarla karşılaştığımız zaman neler yapıyoruz acaba...?
- Yada neler yapmalıyız...?
Hasbihal edelim; hemde şöyle bir silkelenelim diye böyle bir konu açma gereksinimi duydum...
Şimdiden Rabbim herkeslerden razı olsun...
Çevremizde olan bitenden bi haber değil, çevremize duyarlı kullar olabilmeyi nasip etsin inşallah...
Müslüman bir insan, müslüman bir kişiye sen kafirsin diyor...
Buna kızan o müslüman kişi de...
" Evet ben kafirim " diyor...!!!!
Kafirlik ile ithaf edilmesine gerekçe gösterilen olaylardan biraz bahsedeyim inşallah...
Bir kardeşimiz var... yıllar önce annesi ve babası ayrılmış... yani özetle aile komplo dağılmış bir vaziyette... ebeveynlerinden ona bir nebze olsun din yönünden bir şey veren olmamış... aileden gelecek eğitim sıfır yani... üstüne ahlaki bir çöküntü var, bozuk düzen kurulmuş aile yapısından dolayı...
aile evradatları farklı farklı uç kutuplara savruluyorlar... babası zengin bir kadınla evleniyor, çocuklarına hiç ilgi göstermiyor ve farklı bir şehirde yaşıyor... annesi keza oda başka bir erkekle evleniyor... yaşlandığım zaman bari bana bakacak biri olur diye düşünerek...
bahsettiğim kardeşim şu anda 21 yaşında...
baştada belirttiğim gibi; din konusunda onun önüne düşüp yol gösteren kimsesi olmamış... din konusunda bildikleri sadece, kulaktan duyma bilgilerden ibaret...
15 yaşlarında iken hayattan beklentisini sayısal lotolarda, ganyan bayilerinde, para arayarak geçiriyor...
bu esnada bir kişi ile tanışıyor
-ki bu kişi çevresinde hoca olarak biliniyor...
ve bu hoca, bu kardeşimizin hayat hikayesini de biliyor...
dini yönden eğitilmediğini, bilgilendirilmediğini biliyor...
buna rağmen...
bu kardeşimize; gerçekleri anlatmak, yol göstermek, dinin temellerinden başlayarak ona yeni bir hayat kurması için yardımcı olmak yerine zaten dinden yoksun olan bu kişiye zorlayıcı bir din anlatısı ile sürekli dinden imandan konuşmaktan uzaklaştırıyor...
dinden soğutuyor özetle...
ben bu kardeşimi tanıyorum...
yüreğinde her daim Allah sevgisi, Allah korkusu mevcut...
abdest, namaz, oruç; bunlardan uzak...
yaptığı her türlü hatada, Allah tarafından cezalandırılacağını kendi anlayabildiği kadarı ile hep dile getiriyor...
bahsettiğimiz hoca bu kardeşimiz daha 15-16 yaşlarında iken... Sen kafirsin demiş...
ve bana bir kaç gün önceki o sohbette...
Abi ben kafirim dedi...
" gittim Apoya (hoca) ben kafirim diye söyledim... oda bana aferin kırk yılda bir doğru söz söyledin diye, söylediklerimi onayladı " dedi...
saatler süren konuşmalarımız sonucunda ben bu söylediğinden vaz geçirdim ve bir daha asla böyle bir şey söylememesini sıkı sıkıya vurguladım...
İnşallah ki bundan sonra böyle bir telaffuzda bulunmayacak....
Burda bir kaç sorum olacak....
- Böyle bir insanla karşılaştığımız zaman, Kafir mührünü yapıştırmak doğru mu...?
- Böyle bir durumdaki insan Kafir mi olur...?
- Böyle insanlarla karşılaştığımız zaman neler yapıyoruz acaba...?
- Yada neler yapmalıyız...?
Hasbihal edelim; hemde şöyle bir silkelenelim diye böyle bir konu açma gereksinimi duydum...
Şimdiden Rabbim herkeslerden razı olsun...
Çevremizde olan bitenden bi haber değil, çevremize duyarlı kullar olabilmeyi nasip etsin inşallah...