siluet
23.04.2008, 20:21
Hissetmeye o kadar ihtiyacım var ki...
Sevdiğimi, sevildiğimi...Fanus gibiyim..içim bomboş, yürüyorum...Ama ne yazık ki ortalık kapkaranlık..kimse göremiyor içimi..Allah kahretsin ki anlatamıyorum hiçbir şeyi...bir türlü anlamlandıramıyorum kendimi...niye ağlıyorum ki şimdi?..insan doğdu diye ağlar mı?...ne anlamı var sahip olduklarımın?..mutsuzum işte..aslında Tanrı'ya nankörlük bu...varlığıma ihanet...ama gülemiyorum işte...ben gülsem içim gülmüyor..en iyisi bu belki de...işte o ağlıyor ben ağlıyorum...ben ağlıyorum o hiç susmuyor...içim çok yalnız..o kadar tek başına ki..duygu yok,huzur yok,dolu bir köşe yok. Sadece kendisi ve o. hayat gibi...
hayatta olmak gibi...kimsesiz...
Hissetmeye muhtaç olmak ne demek?
Kimden dilenirsin ki? neyi kullanarak acındırırsın kendini? sakat bacağın mı? olmayan kolun mu? yaraların mı? hangi bir eksikliğini, hangi bir acı veren tarafını göstericeksin? kimse görür mü ki sağlam görünen kolun içindeki kırık kemiği? görenin içi kaldırır mı ona bakmayı? acıyıp ta ne vericek ki eline? gözyaşını sil diye bir mendil mi bırakacak avucuna? gözyaşlarının bir mendille silinebileceğine inanan var mıdır ki hala?
Vazgeçtim beş saniyelik insanlardan…
Ya kimse girmesin hayatıma, bıraksınlar kendime alışayım biraz..ya da giren çıkmasın hayatımdan...boşluk doldurmaya çalışmaktan yoruldum artık...çözemiyorum bu çengel bulmacayı...tutmuyor harfleri kelimelerin birbirini...dolmuyor bütün boşluklar..ya da harfler üst üste biniyor, temizleyemiyorum çıkarın beni hayatımdan, yalnız kalmak istiyorum..içimdeki ben olmadan bir hayat kurun bana ve siz de mümkün olduğunca uzak durun ...kendimi yeniden doğurmak istiyorum..bu sefer annem bile olmadan...kendi içimden
çıkmak istiyorum artık...
çıkarın beni buradan!
Ben ilk kez bugün doğmuştum diğerleri ne zamandı hatırlamıyorum ama biliyorum ben öleli çok zaman oldu gözyaşınıza ihtiyacım yok dualarınıza da onları göremeyeceğim ve de duyamayacağım bir yerdeyim kendi içimdeyim kendime gömüldüm, çıkamıyorum , görmüyorum , duymuyorum nefes alamıyorum.
(bana ait değil bir arkadaşımın kendi yazısı bana gönderdi okumam için bende
burada paylaşıyorum.)
Sevdiğimi, sevildiğimi...Fanus gibiyim..içim bomboş, yürüyorum...Ama ne yazık ki ortalık kapkaranlık..kimse göremiyor içimi..Allah kahretsin ki anlatamıyorum hiçbir şeyi...bir türlü anlamlandıramıyorum kendimi...niye ağlıyorum ki şimdi?..insan doğdu diye ağlar mı?...ne anlamı var sahip olduklarımın?..mutsuzum işte..aslında Tanrı'ya nankörlük bu...varlığıma ihanet...ama gülemiyorum işte...ben gülsem içim gülmüyor..en iyisi bu belki de...işte o ağlıyor ben ağlıyorum...ben ağlıyorum o hiç susmuyor...içim çok yalnız..o kadar tek başına ki..duygu yok,huzur yok,dolu bir köşe yok. Sadece kendisi ve o. hayat gibi...
hayatta olmak gibi...kimsesiz...
Hissetmeye muhtaç olmak ne demek?
Kimden dilenirsin ki? neyi kullanarak acındırırsın kendini? sakat bacağın mı? olmayan kolun mu? yaraların mı? hangi bir eksikliğini, hangi bir acı veren tarafını göstericeksin? kimse görür mü ki sağlam görünen kolun içindeki kırık kemiği? görenin içi kaldırır mı ona bakmayı? acıyıp ta ne vericek ki eline? gözyaşını sil diye bir mendil mi bırakacak avucuna? gözyaşlarının bir mendille silinebileceğine inanan var mıdır ki hala?
Vazgeçtim beş saniyelik insanlardan…
Ya kimse girmesin hayatıma, bıraksınlar kendime alışayım biraz..ya da giren çıkmasın hayatımdan...boşluk doldurmaya çalışmaktan yoruldum artık...çözemiyorum bu çengel bulmacayı...tutmuyor harfleri kelimelerin birbirini...dolmuyor bütün boşluklar..ya da harfler üst üste biniyor, temizleyemiyorum çıkarın beni hayatımdan, yalnız kalmak istiyorum..içimdeki ben olmadan bir hayat kurun bana ve siz de mümkün olduğunca uzak durun ...kendimi yeniden doğurmak istiyorum..bu sefer annem bile olmadan...kendi içimden
çıkmak istiyorum artık...
çıkarın beni buradan!
Ben ilk kez bugün doğmuştum diğerleri ne zamandı hatırlamıyorum ama biliyorum ben öleli çok zaman oldu gözyaşınıza ihtiyacım yok dualarınıza da onları göremeyeceğim ve de duyamayacağım bir yerdeyim kendi içimdeyim kendime gömüldüm, çıkamıyorum , görmüyorum , duymuyorum nefes alamıyorum.
(bana ait değil bir arkadaşımın kendi yazısı bana gönderdi okumam için bende
burada paylaşıyorum.)