rahlem
27.05.2008, 20:19
Bir Günün G(ö)zlemidir Bu!
http://members.lycos.nl/nurican/imag/gul.jpg
Garip bir bakış ısmarladım şu garip dünyaya, bakış döndü dolaştı, döndü dolaştı, yoruldu ve sessizce inzivaya çekildi gördüklerini de yormak için…
Vakit öğledir, güneş gençtir, güneşin kanı delidir lâkin az ötede beliren kaldırım başında ki ihtiyar neyin nesidir? Ya önünde ki mendil, ya mendili tutturamamış o bozuklar…Aklıma gelen şey olmasın Allah’ım, 70 küsüre denk midir o mendil? 70 küsürlük hayale bedel midir? Yanından geçmem gerekiyordu mecburen, mecburen geçip gitmem gerekiyordu usulca ona hissettirmeden diğerlerinden farkım neydi ki? Ben de geçip gittim sessizce, bir umudunu da ben kırdım, biraz hüzünde ben katık ettim aşına, yanından usulca geçerken sitem kokan bir dua uğurladı beni “Allah senden razı olsun evladım” Allah benden niye razı olsundu ki, razı edecek ne yapmıştım ki, durdum ve düşündüm bir şey yapmalıydım teyzenin duasını hak etmeliydim, geri döndüm mecburen ve usulca seyirttim yayına... Yorgun bakışlar ah o yorgun bakışlar, hançer miydi neydi parçaladı içimi,
Nasıl bir tezatti bu Allah’ım, dudaklarıyla yanaklarını ortalayan memuniyetin çizgileri gözlerinin altındaki hüznün çizgilerine inat daha cesurca çıkmış ortaya sohbet için ortak bir alanımız vardı “acziyetimiz” vardı bizim. O beni bildi ben bilemedim hiçbirşeyi, o tarif etti beni, ben “olur mu ki ?”dedim, o “yalnızlık Allah’a mahsus” dedi ben “Amenna” dedim. Dualarının sıcaklığında, mahcubiyetimin ayazında usulca çekip gittim yanından ve son olarak bizden başka kimsenin duymadığı adresini tutturamamış bir bozukluğun çıkardığı çığlığı duydum ve hüzün çizgilerinden usulca akan bir damlanın memnuniyet denizinde kayboluşuna şahit oldum…
Vakit hala öğle ve güneş hala ruhumdan genç, sayısız insan beliriyor gözümün önünde ve ben insana en çok benzeyene odaklanıyorum, pazar tezgahının başında rızkının peşinde türlü türlü maniler uydurmuş, kendince müşteri kazanmaya çalışıyor, sıradandı o da diğerleri gibi ama sıradanlıktan çıkmak gerekirdi bazı zamanlarda, ben hoş manilerine kendimi kaptırmış tebessümle hissttirmeden izliyordum ama onun aklı ne söylediği manilerde ne de tezgah başında bekleyen müşterideydi biraz ötede karşıdan karşıya geçmekte olan âmâ bir gençte kalmıştı aklı ve gözleri, ne tezgah ne mani ne de kazanacağı 3 kuruş umurundaydı. Gencin yanına kadar gidip önce onu karşıya geçirdi, şefkatle sırtını sıvazladı ve belli ki nasihatler de etti. Geri döndüğünde tezgah komşusu “müşteriyi kaçırdın bayan domatesi karşıdan aldı” dedi, onun neyi kazandığını hiç fark etmedi…
Garip bir zamanda yaşıyoruz gerçekten bizler de bir garip yolcuyuz işte… Zaman hızla ilerliyor, gelen vazifesini görüp gidiyor, kimi sadece kendisi için kimileri de başkaları için yaşıyor sonuçta kimin doğru hareket ettiğini Allah bilir orta halli olmak en iyisi bence, kendin için bir şeyler yaparken birilerine de faydalı olabilmek tarif edilemez bir duygu, yeter ki bizler doğru yerden bakmayı bilelim “Merhamet edene merhamet edilir” düstûrumuz bu sloganımız belli “Allah birdir, Allah Samed'dir.”
Vakit geceyi çoktan terk etti sabaha kollarını açtı bekliyor, yeni bir gün yeni bir g(ö)zlemin habercisi, Rabbim hüsrana uğrayanlardan eyleme bizi…
(Rahlem)
http://members.lycos.nl/nurican/imag/gul.jpg
Garip bir bakış ısmarladım şu garip dünyaya, bakış döndü dolaştı, döndü dolaştı, yoruldu ve sessizce inzivaya çekildi gördüklerini de yormak için…
Vakit öğledir, güneş gençtir, güneşin kanı delidir lâkin az ötede beliren kaldırım başında ki ihtiyar neyin nesidir? Ya önünde ki mendil, ya mendili tutturamamış o bozuklar…Aklıma gelen şey olmasın Allah’ım, 70 küsüre denk midir o mendil? 70 küsürlük hayale bedel midir? Yanından geçmem gerekiyordu mecburen, mecburen geçip gitmem gerekiyordu usulca ona hissettirmeden diğerlerinden farkım neydi ki? Ben de geçip gittim sessizce, bir umudunu da ben kırdım, biraz hüzünde ben katık ettim aşına, yanından usulca geçerken sitem kokan bir dua uğurladı beni “Allah senden razı olsun evladım” Allah benden niye razı olsundu ki, razı edecek ne yapmıştım ki, durdum ve düşündüm bir şey yapmalıydım teyzenin duasını hak etmeliydim, geri döndüm mecburen ve usulca seyirttim yayına... Yorgun bakışlar ah o yorgun bakışlar, hançer miydi neydi parçaladı içimi,
Nasıl bir tezatti bu Allah’ım, dudaklarıyla yanaklarını ortalayan memuniyetin çizgileri gözlerinin altındaki hüznün çizgilerine inat daha cesurca çıkmış ortaya sohbet için ortak bir alanımız vardı “acziyetimiz” vardı bizim. O beni bildi ben bilemedim hiçbirşeyi, o tarif etti beni, ben “olur mu ki ?”dedim, o “yalnızlık Allah’a mahsus” dedi ben “Amenna” dedim. Dualarının sıcaklığında, mahcubiyetimin ayazında usulca çekip gittim yanından ve son olarak bizden başka kimsenin duymadığı adresini tutturamamış bir bozukluğun çıkardığı çığlığı duydum ve hüzün çizgilerinden usulca akan bir damlanın memnuniyet denizinde kayboluşuna şahit oldum…
Vakit hala öğle ve güneş hala ruhumdan genç, sayısız insan beliriyor gözümün önünde ve ben insana en çok benzeyene odaklanıyorum, pazar tezgahının başında rızkının peşinde türlü türlü maniler uydurmuş, kendince müşteri kazanmaya çalışıyor, sıradandı o da diğerleri gibi ama sıradanlıktan çıkmak gerekirdi bazı zamanlarda, ben hoş manilerine kendimi kaptırmış tebessümle hissttirmeden izliyordum ama onun aklı ne söylediği manilerde ne de tezgah başında bekleyen müşterideydi biraz ötede karşıdan karşıya geçmekte olan âmâ bir gençte kalmıştı aklı ve gözleri, ne tezgah ne mani ne de kazanacağı 3 kuruş umurundaydı. Gencin yanına kadar gidip önce onu karşıya geçirdi, şefkatle sırtını sıvazladı ve belli ki nasihatler de etti. Geri döndüğünde tezgah komşusu “müşteriyi kaçırdın bayan domatesi karşıdan aldı” dedi, onun neyi kazandığını hiç fark etmedi…
Garip bir zamanda yaşıyoruz gerçekten bizler de bir garip yolcuyuz işte… Zaman hızla ilerliyor, gelen vazifesini görüp gidiyor, kimi sadece kendisi için kimileri de başkaları için yaşıyor sonuçta kimin doğru hareket ettiğini Allah bilir orta halli olmak en iyisi bence, kendin için bir şeyler yaparken birilerine de faydalı olabilmek tarif edilemez bir duygu, yeter ki bizler doğru yerden bakmayı bilelim “Merhamet edene merhamet edilir” düstûrumuz bu sloganımız belli “Allah birdir, Allah Samed'dir.”
Vakit geceyi çoktan terk etti sabaha kollarını açtı bekliyor, yeni bir gün yeni bir g(ö)zlemin habercisi, Rabbim hüsrana uğrayanlardan eyleme bizi…
(Rahlem)