Konu: Babam Yağmur Olmuş...

Bizi yağmur güldürürdü eskiden
ne olmuş bu yağmura da böyle
kara kara düşündürüyor
ah babam…
deyip babamdan bahsetmeliyim burada
öyle demeyin
benim de babam vardı
akşamları gelirdi
düşünürdüm hep
Allah yakar diye mi
gelmezdi karanlık olmadan
siyah poşetleriyle çıkardı yokuşu her akşam
koşsun isterdim bize doğru
salına salına gelirdi oysa
badem getirirdi hemen her gün
önce bademlere kayardı gözüm
çok sonra babama
ne zaman boş gelse
sis çökerdi dünyamıza
bir hüzündür otururdu soframıza
poşeti sorsam cevap hazır:
“poşetçi ölmüş”
bademi sorsam:
“bademci ölmüş”

şimdi gökyüzünde maziden kalma bir bulut
güldürmüyor...
badem yok...
poşet yok...
yokuşlar bomboş...
bademciye sorsam, cevap buruk:
“baban yağmur olmuş.”

Eyyüp Akyüz

babam...
bir bakisiyla bna teselli veren tek adam...
babam....
kafami gögsüne yasladimigimda kendimi tamamen güvende hissetigim tek adam...
babam...
bakislariyla icimi isitan adam....
babam....
hatalarimi yüzüme söyleyen tek adam...
babam....
herseye ragmen gülmeyi basaran adam...
babam...
canim...
herseyim....
biricigim...